Sporcu İçin SMART Hedef Belirleme Nasıl Yapılır?

KISA CEVAP
SMART hedef belirleme nedir ve sporcu için neden önemlidir?
SMART hedef belirleme, bir sporcunun gelişim hedefini belirli, ölçülebilir, ulaşılabilir, ilgili ve zaman sınırlı biçimde tanımlama yöntemidir. Bu yöntem, 'daha hızlı koş' gibi muğlak bir isteği, sporcunun ne yapması gerektiğini net biçimde gösteren somut bir plana dönüştürür ve antrenman motivasyonunu ölçülebilir kılar.
Bir sporcuya 'daha iyi ol' demek hiçbir şey öğretmez. Çocuk ve genç sporcularla çalışan her antrenör, performansı ilerletmenin aslında net bir hedef tarifiyle başladığını bilir. SMART hedef belirleme, bu ihtiyacı karşılayan basit ama güçlü bir çerçevedir. Bu rehberde çerçevenin her harfini saha örnekleriyle açıklıyoruz, iyi ve kötü hedefleri karşılaştırıyoruz ve kopyalanabilir bir hedef kartı şablonu veriyoruz. Ayrıca antrenörün hedefi veliyle nasıl paylaşacağını gösteriyoruz.
Bu çerçeve önemlidir. Çünkü gençler soyut hedeflerle değil, gözle gördükleri ilerlemeyle motive olur. Örneğin bir yüzücüye 'daha iyi yüz' demek yerine '50 metre serbest stilde kulaç sayısını dört hafta içinde azaltmak' demek, sporcunun neye odaklanacağını açıkça gösterir. Ayrıca bu netlik, antrenörün ilerlemeyi takip etmesini ve veliye somut bilgi vermesini kolaylaştırır.
Dolayısıyla SMART hedef belirleme yalnızca performans sporcuları için değil, hobi amaçlı spor okullarındaki her yaş grubu için işe yarar. Bu nedenle bu rehberde çerçeveyi hem bireysel branşlar hem de takım sporları için ayrı ayrı örnekliyoruz. Üstelik bu çerçeve yeni değildir. Yönetim ve eğitim alanında onlarca yıldır kullanılan bir hedef yazma disiplinidir. Spora uyarlanması, antrenörün sezgisini yazılı ve paylaşılabilir bir plana dönüştürür.
SMART hedef belirleme çocuk ve genç sporcularda yetişkin sporculardan nasıl farklılaşır?
Çocuk ve genç sporcularda SMART hedef belirleme, yetişkinlere göre daha kısa süreli ve daha somut adımlarla işler. Örneğin on yaşındaki bir basketbolcuya üç aylık bir hedef yerine iki haftalık bir hedef vermek, dikkatini dağıtmadan motive eder.
Ayrıca küçük yaş gruplarında hedefin dili basit ve görsel olmalıdır. Antrenör sayı ya da yüzde yerine 'üç başarılı pas' gibi gözle görülen bir ölçüt kullanır. Bu nedenle antrenörler genç sporcu için hedefi oyunlaştırarak, örneğin bir işaretleme sistemiyle takip eder.
Bunun nedeni basittir: küçük sporcu soyut zaman kavramını henüz tam kavrayamaz. Bu yüzden hedefin kendisi kadar hedefin anlatım şekli de önemlidir. Örneğin yedi yaşındaki bir sporcuya 'iki hafta' demek yerine 'iki antrenman sonra' demek, zamanı daha somut hale getirir.
Öte yandan ergenlik dönemindeki sporcu artık uzun vadeli hedefleri anlayabilir. Bu yaşta hedefe sporcunun kendisini de dahil etmek, sorumluluk duygusunu güçlendirir. Dolayısıyla yaş grubuna göre hedef süresini ve dilini ayarlamak, SMART hedef belirleme sürecinin ilk ve en kritik adımıdır.
"Belirli" hedef bir sporcu için tam olarak ne anlama gelir?
"Belirli" hedef, sporcunun tam olarak neyi geliştireceğini net biçimde tanımlar. 'Daha iyi oyuncu ol' ifadesi belirli değildir; çünkü hangi beceriyi, hangi durumda geliştireceğini söylemez.
Örneğin bir voleybolcu için antrenör belirli hedefi şöyle yazar: 'servis atışında topu karşı sahanın sağ köşesine art arda üç kez düşürmek.' Bu tanım, antrenörün de sporcunun da aynı resmi gördüğünden emin olmasını sağlar.
Bu yüzden hedefi yazarken branş, beceri ve durumu birlikte belirtmek gerekir. Aksi halde hedef genel bir dilek olarak kalır ve antrenman planına dönüşmez. Ayrıca belirli hedef, sporcunun kendi ilerlemesini günlük antrenmanda fark etmesini kolaylaştırır; bu da özgüveni güçlendiren küçük ama somut bir kazanımdır.
Dolayısıyla her branşta belirli hedefi yazarken, sporcunun şu an yapamadığı ama kısa sürede üzerinde çalışabileceği tek bir beceriyi seçmek en sağlıklı başlangıçtır.
"Ölçülebilir" hedefi antrenörler nasıl tanımlar?
Ölçülebilir hedef, ilerlemenin sayı, süre ya da tekrarla takip edildiği hedeftir. Antrenör, hedefi yazarken 'ne kadar', 'kaç kez' ya da 'hangi sürede' sorularına yanıt arar.
Örneğin bir atletizm koçu için ölçülebilir hedef, 'start tepkisini kısaltmak' yerine 'start tepki süresini dört hafta içinde gözle ölçülebilir biçimde kısaltmak' olarak somutlaşır. Burada antrenör kesin bir saniye değeri vermek yerine kendi ölçüm aracıyla karşılaştırma yapar. Çünkü standart bir norm her sporcu için aynı değildir.
Bu nedenle ölçüm aracı basit olabilir; bir kronometre, bir sayım tablosu ya da antrenörün elle tuttuğu bir performans defteri yeterlidir. Önemli olan, her kontrolde aynı yöntemle ölçüm yapmaktır.
Ayrıca ölçülebilirlik, sporcuyla yapılan geri bildirim görüşmesini de kolaylaştırır; antrenör 'gelişiyorsun' demek yerine somut bir gözlemle ilerlemeyi gösterebilir. Bunun nedeni, ölçülemeyen bir hedefin tartışmaya açık kalmasıdır; sporcu 'gelişti' der, antrenör aynı fikirde olmayabilir. Ölçüt netleştiğinde bu tartışma ortadan kalkar ve geri bildirim nesnel bir temele oturur.
"Ulaşılabilir" hedef ile gerçekçi olmayan bir hayalin farkı nedir?
Ulaşılabilir hedef, sporcunun mevcut seviyesinden makul bir çabayla varabileceği hedeftir. Gerçekçi olmayan hayal ise mevcut seviyeyle hedef arasındaki uçurumu görmezden gelir.
Örneğin henüz yüzmeye başlayan bir çocuğa 'üç ay içinde yarışmaya hazır ol' demek ulaşılabilir değildir. Oysa 'dört hafta içinde kulaç sayısını azaltarak havuzu geçmek' hedefi aynı çocuk için gerçekçidir.
Bu farkı görmek için antrenörün sporcunun şu anki seviyesini, antrenman sıklığını ve yaşını birlikte değerlendirmesi gerekir. Bu değerlendirmeyi düzenli yapan kurumlarda bir spor okulu yönetim programı kullanmak, sporcunun geçmiş yoklama ve antrenman kayıtlarını tek yerde görmeyi kolaylaştırır; böylece hedef, tahminden çok gerçek veriye dayanır.
Dolayısıyla ulaşılabilir hedef belirlemek, sporcuyu düşük hedefle sınırlamak değildir; tam tersine, onu adım adım daha büyük bir hedefe taşıyan gerçekçi bir basamak kurmaktır.
"İlgili" hedef sporcunun branşı ve pozisyonuyla nasıl örtüşür?
"İlgili" hedef, sporcunun branşı, pozisyonu ve o dönemki ihtiyacıyla doğrudan bağlantılı olan hedeftir. Branşla ilgisi olmayan bir beceriyi hedef yapmak ise motivasyonu dağıtır.
Örneğin kaleci olan bir futbolcu için ilgili hedef şut çekme hızını artırmak değil, çıkış zamanlamasını ya da top tutma güvenini geliştirmektir. Bu seçim, sporcunun sahadaki rolüyle doğrudan örtüşür.
Ayrıca ilgili hedef, kurumun o dönemki programıyla da uyumlu olmalıdır. Sezon başında dayanıklılık çalışılıyorsa hedefin de dayanıklılıkla bağlantılı olması, antrenman planıyla hedefin birbirini desteklemesini sağlar. Bu yüzden hedefi belirlerken antrenörün kendine sorması gereken soru şudur: bu hedef, sporcunun şu anki rolünü ve kurumun antrenman takvimini destekliyor mu?
Öte yandan sporcu ilgisiz bir hedefi kısa sürede terk eder. Çünkü kendi gelişimine ne kazandırdığını göremez. Bu nedenle deneyimli antrenörler hedefi sporcuyla birlikte, antrenman sonrası kısa bir sohbetle belirler. Böylece hedef dışarıdan gelen bir kural değil, sporcunun da sahiplendiği bir karar haline gelir. Bunun altında yatan neden şudur: insan, kendi rolüyle doğrudan bağlantılı gördüğü bir hedefi çok daha kolay sahiplenir. Soyut ya da rolünden kopuk bir hedefte ise bu sahiplenme hissi gelişmez.
"Zaman sınırlı" hedef sporcunun motivasyonunu neden artırır?
Zaman sınırlı hedef, net bir bitiş tarihi olan hedeftir; bu tarih olmadan hedef, sürekli ertelenen bir niyete dönüşür.
Örneğin 'pas başarısını artır' hedefi yıllarca aynı kalabilir. Oysa 'altı haftalık sezon arası dönemde pas başarısını artırmak' hedefi sporcuya net bir çalışma penceresi verir. Bu nedenle zaman sınırı, antrenörün hedefi ne zaman gözden geçireceğini bilmesini sağlar. Kontrol tarihi olmayan bir hedefi ise herkes çoğu zaman unutur.
Ayrıca kısa bir zaman çizelgesi, sporcunun her antrenmanda hedefe ne kadar yaklaştığını hissetmesini kolaylaştırır; bu his, uzun vadeli hedeflerde kaybolan motivasyonu canlı tutar. Yani zaman sınırı olmayan bir hedef, SMART çerçevesinin diğer dört harfini ne kadar güçlü yazsanız da pratikte işe yaramaz.
Böylece antrenör, sezon takvimini küçük zaman dilimlerine bölerek her dilime bir hedef yerleştirebilir ve sporcunun ilerlemesini düzenli aralıklarla gözden geçirebilir. Bunun nedeni, insan zihninin belirsiz bir zaman ufkuna karşı doğal bir erteleme eğilimi göstermesidir; net bir bitiş tarihi bu eğilimi kırar ve hedefi gündelik antrenmanın bir parçası haline getirir.
İyi ve kötü SMART hedef örneklerini nasıl karşılaştırırsınız?
İyi ve kötü hedefi yan yana görmek, SMART çerçevesini öğretmenin en hızlı yoludur. Aşağıdaki örnek senaryo tablosu, farklı branşlardan zayıf ve güçlü hedef yazımını karşılaştırır.
| Branş | Zayıf hedef | SMART hedef örneği |
|---|---|---|
| Yüzme. | Daha hızlı yüz. | Dört hafta içinde 50 metre serbest stilde kulaç sayısını azaltmak. |
| Futbol. | Daha iyi pas at. | Altı haftalık dönemde kısa pas isabetini maçlarda fark edilecek ölçüde artırmak. |
| Basketbol. | Daha çok basket at. | İki haftalık dönemde serbest atış tekrarını her antrenmanda artırarak güven kazanmak. |
| Cimnastik. | Daha esnek ol. | Üç haftalık dönemde denge hareketini tek seferde düşmeden tamamlamak. |
| Dövüş sanatları. | Daha güçlü ol. | Dört haftalık dönemde teknik tekrar sayısını antrenörle birlikte kademeli artırmak. |
Bu tablodaki her SMART örneğinde ortak bir örüntü vardır: beceri belirli, ilerleme gözle ya da sayıyla takip edilebilir, hedef sporcunun seviyesine uygun, branşla ilgili ve net bir süreye bağlı.
Dolayısıyla bir hedef yazarken bu beş soruyu sırayla sorduğunuzda zayıf hedef kendiliğinden güçlü bir SMART hedef belirleme cümlesine dönüşür.
Dönemlik hedef kartı şablonunu nasıl hazırlarsınız?
Dönemlik hedef kartı, sporcu ve antrenörün aynı hedefi kağıt üzerinde görmesini sağlayan basit bir şablondur. Bu kartı sezon ya da dönem başında doldurursunuz ve düzenli aralıklarla güncellersiniz.
- Sporcunun adı ve branşı: kartın en üstüne yazarsınız.
- Dönem aralığı: "sonbahar dönemi" ya da "sezon arası" gibi genel bir ifadeyle belirtirsiniz. Kesin tarih yerine dönem adını kullanırsınız.
- Hedef cümlesi: belirli, ölçülebilir ve ilgili tek bir cümleyle yazarsınız.
- Ölçüt: hedefi nasıl takip edeceğinizi ve hangi araçla ölçeceğinizi not edersiniz.
- Kontrol tarihi: hedefin ara değerlendirmesini yapacağınız dönemi belirlersiniz.
- Antrenör notu ve veli bilgilendirme kutusu: hedefi veliyle ne zaman ve nasıl paylaştığınızı kısaca yazarsınız.
Bu kart elektronik ya da basılı olabilir; önemli olan antrenörün ve sporcunun ona düzenli aralıklarla bakmasıdır. Ayrıca kartın sade kalması, sporcunun hedefi kendi sözleriyle hatırlamasını kolaylaştırır.
Böylece hedef, sezon sonunda unutulan bir not değil, antrenman boyunca referans alınan canlı bir belge haline gelir.
Antrenör hedefi veliyle nasıl paylaşır?
Antrenör hedefi veliyle paylaşırken teknik dil yerine sade bir açıklama kullanır; amaç, veliyi uzman yapmak değil, sürece ortak etmektir.
Örneğin antrenör, 'çocuğunuzun bu dönemdeki hedefi pas isabetini artırmak; evde buna destek olmak isterseniz kısa, keyifli bir top çalışması yeterlidir' gibi somut ve kısa bir cümle kurabilir.
Bu paylaşım, yüz yüze görüşme, kısa bir not ya da kurumun ilettiği bir bilgilendirme olabilir; önemli olan velinin hedefi öğrenmesi ve gerçekçi beklenti kurmasıdır. Ayrıca veliye hedefin zaman çizelgesini de söylemek gerekir; aksi halde veli, hedefin hemen gerçekleşmesini bekleyebilir ve bu da hem sporcu hem antrenör üzerinde gereksiz baskı oluşturur.
Bu nedenle düzenli aralıklarla kısa bir güncelleme paylaşmak, veliyle kurulan güveni pekiştirir; uzun raporlar yerine tek cümlelik bir ilerleme notu çoğu zaman yeterlidir. Bunun nedeni, velinin sürece dahil olduğunu hissettiğinde evde kurduğu beklentinin de antrenmanla uyumlu hale gelmesidir; aksi halde veli kendi standardını koyar ve bu standart, antrenörün hedefiyle çakışabilir.
Hedef belirlerken sporcunun yaş grubunu neden dikkate almalısınız?
Yaş grubu, hedefin süresini, dilini ve karmaşıklığını doğrudan belirler; çünkü çocuğun planlama ve zaman kavrayışı yaşla birlikte gelişir.
Milli Eğitim Bakanlığının sosyal duygusal beceri programları da olumlu hedef belirlemeyi çocuk gelişiminin bir parçası olarak tanımlar ve bu becerinin yaşla birlikte kademeli geliştiğini vurgular (MEB'in sosyal duygusal beceri programları). Bu nedenle küçük yaş grubunda hedefin dili basit, büyük yaş grubunda ise hedefin kendisi daha katmanlı olabilir.
Öte yandan bu alan aynı zamanda çocuk psikolojisiyle ilgilidir; dolayısıyla bu rehberdeki öneriler genel bir çerçevedir ve kesin bir yaş sınırı ya da klinik norm içermez. Sporcuda hedefle ilgili belirgin bir kaygı, isteksizlik ya da davranış değişikliği görürseniz bir çocuk psikoloğuna ya da spor psikoloğuna danışmanızı öneririz.
Bu yüzden antrenörün rolü teşhis koymak değil, gözlemlediği değişimi veliyle paylaşmak ve gerektiğinde uzmana yönlendirmektir. Bunun nedeni, aynı hedef cümlesinin sekiz yaşındaki bir çocukla on altı yaşındaki bir genç için tamamen farklı anlamlara gelmesidir; antrenörün bu farkı görmezden gelmesi, hedefi her iki yaş grubu için de etkisiz kılar.
SMART hedef belirlemede sık yapılan hatalar nelerdir?
Sık yapılan hatalar, çoğunlukla hedefin çok geniş ya da çok soyut yazılmasından doğar. Bu hatalar hedefi takip edilemez hale getirir.
- Hedefi "daha iyi ol" gibi genel bir dilekle yazmak; bu ifade ölçülemez ve antrenman planına dönüşmez.
- Aynı anda çok fazla hedef belirlemek; sporcu hangisine odaklanacağını şaşırır.
- Zaman çizelgesi koymadan hedefi açık uçlu bırakmak; bu durumda hedefi sürekli ertelersiniz.
- Hedefi sporcuya sormadan, tamamen antrenör tarafından belirlemek; bu da sahiplenmeyi azaltır.
- Hedefi veliyle hiç paylaşmamak; bu durumda evdeki destek, antrenmandaki hedeften bağımsız kalır.
Bu hatalardan kaçınmanın en basit yolu, her hedefi yazdıktan sonra beş SMART harfini tek tek kontrol etmektir. Eksik kalan harf varsa hedefi yeniden yazarsınız.
Ayrıca hatayı fark eden antrenörün hedefi hemen değiştirmesi gerekmez; bir sonraki kontrol tarihinde küçük bir düzeltmeyle devam etmek, sporcunun kafasını dağıtmaz.
Takım sporlarında bireysel hedefler ile ekip hedeflerini nasıl dengelersiniz?
Takım sporlarında hem bireysel hem ekip hedefi aynı anda var olabilir; önemli olan bu ikisinin birbiriyle çatışmamasıdır.
Örneğin bir mahalle futbol okulunda ekip hedefi 'maçlarda topa daha uzun süre sahip olmak' olabilirken, bir oyuncunun bireysel hedefi 'top kaybını azaltmak' şeklinde belirlenebilir; bu iki hedef birbirini besler. Bu konuyu saha ölçeğinde daha ayrıntılı ele alan mahalle futbol okulu yönetimi yazımıza da göz atabilirsiniz.
Bu yüzden antrenör, ekip hedefini duyururken her oyuncunun bireysel hedefinin ekip hedefine nasıl katkı sağladığını kısaca açıklamalıdır. Aksi halde bireysel hedef, ekipten bağımsız bir yarış gibi durur.
Öte yandan küçük yaş gruplarında ekip hedefi öne çıkarılırken bireysel hedef arka planda tutulabilir, çünkü bu yaşta işbirliği duygusu bireysel başarıdan daha önemli bir gelişim alanıdır. Bunun nedeni, takım sporlarında bireysel başarının her zaman ekip başarısına doğrudan katkı sağlamayabilmesidir; bu yüzden iki hedef türünü ayrı ayrı ama birbirini destekleyecek biçimde kurmak, antrenörün en önemli görevlerinden biridir.
Hedef belirleme sporcunun özgüvenini ve motivasyonunu nasıl etkiler?
Küçük ve ulaşılabilir bir hedefe ulaşmak, sporcuda hemen gözle fark edilen bir özgüven artışı yaratır. Bu artış, bir sonraki hedefe başlama isteğini de güçlendirir.
Bunun tersi de doğrudur: sürekli ulaşılamayan hedefler, sporcuda yılmayı ve antrenmana isteksizliği besler. Bu nedenle hedefin zorluk seviyesini sporcunun o anki durumuna göre ayarlamak kritiktir.
Ayrıca hedef belirleme süreci, sporcunun zihinsel hazırlığıyla da yakından ilgilidir; bu konuyu daha derinlemesine işleyen zihinsel antrenman teknikleri yazımız, hedefe odaklanma ve kaygıyla baş etme üzerine tamamlayıcı bilgi verir.
Böylece hedef belirleme yalnızca performans aracı değil, aynı zamanda sporcunun kendine güvenini inşa eden bir alışkanlık haline gelir. Yani antrenörün hedef seçerken sorması gereken soru, 'bu hedefe sporcu gerçekten ulaşabilir mi' sorusudur; cevap belirsizse hedef daha küçük bir adıma bölünmelidir. Bunun nedeni, özgüvenin soyut bir övgüyle değil, somut bir başarı deneyimiyle beslenmesidir; bu yüzden küçük ve ulaşılabilir hedefler, büyük ve uzak hedeflerden çoğu zaman daha güçlü bir motivasyon kaynağıdır.
Hedefe ulaşılamadığında antrenör ve veli ne yapmalı?
Hedefe ulaşılamadığında ilk adım, hedefi terk etmek değil nedenini anlamaktır; bazen hedef gerçekçi değildir, bazen de dış etkenler araya girmiştir.
Antrenör bu noktada sporcuyla kısa bir değerlendirme yapar ve hedefi küçük bir adıma böler; örneğin dört haftalık hedef, iki haftalık iki parçaya ayrılabilir.
Bu değerlendirmeyi düzenli bir yöntemle yürütmek isteyen kurumlar için antrenör performans değerlendirmesi ve spor okulu gelişim karnesi yazılarımız, hedefi daha geniş bir değerlendirme sürecine nasıl bağlayacağınızı gösterir.
Veli tarafında ise asıl görev, çocuğu başarısızlıkla değil çabayla ilişkilendirmektir; bu nedenle 'hedefe ulaşamadın' demek yerine 'bu dönem neyi denedin' diye sormak daha yapıcıdır. Dolayısıyla hedefe ulaşamamak sürecin sonu değildir; bir sonraki hedef kartını yazarken işinize yarayacak değerli bir bilgidir. Bunun nedeni, sporun doğası gereği her hedefin ilk denemede tutmayabilmesidir. Önemli olan bu durumu bir başarısızlık değil, hedefi daha gerçekçi hale getirecek bir geri bildirim olarak okumaktır.
Spor okulunuzda SMART hedef sürecini adım adım nasıl kurarsınız?
SMART hedef sürecini kurumsal bir alışkanlığa dönüştürmek için antrenörlerin aynı şablonu, aynı dönemlerde ve aynı kayıt düzeniyle kullanması gerekir.
- Sporcuları gruplara ve branşlarına göre ayırın; her grup için ortak bir hedef dönemi belirleyin.
- Her sporcu için dönemlik hedef kartını doldurun ve antrenman takvimine bağlayın.
- Kontrol tarihlerini antrenman takviminize işleyerek hedefi unutulmaktan koruyun.
- Hedefi veliyle paylaşın ve bu paylaşımı kısa bir not olarak kayıt altına alın.
- Dönem sonunda hedefe ulaşılıp ulaşılmadığını kaydedin ve bir sonraki döneme taşıyın.
Bu adımları kağıt üzerinde yürütmek mümkündür; ancak sporcu, grup ve antrenman kaydı bir aradaysa süreç çok daha az zaman alır. Planox'ta öğrenci kartını, grup atamasını ve antrenman takvimini aynı panelde tutarsınız. Bu sayede hedef kartındaki bilgiyi ayrıca bir yere not etmeniz gerekmez.
Ayrıca Planox'un hatırlatma ayarları, antrenman hatırlatmasını veliye otomatik WhatsApp mesajıyla iletir; bu da hedefin güncellenmesini antrenörün tek tek hatırlamasına bağlı kalmaktan çıkarır. Bunun nedeni, kayıtların dağınık tutulduğu kurumlarda antrenörün hedef kartını, yoklamayı ve veli bilgisini ayrı ayrı aramak zorunda kalmasıdır; bu da zamanla hedef takibinin sessizce bırakılmasına yol açar.
Kayıt ve kurum yönetimiyle ilgili diğer uygulamaları görmek isterseniz kayıt ve kurum yönetimi kategorimize, farklı branşlara özel yaklaşımlar için ise spor okulu yönetim çözümlerimize göz atabilirsiniz.
Hedefe ulaşmayı izlemek için hangi adımları atarsınız?
Hedefe ulaşmayı izlemek, hedefi yazmaktan daha zor bir alışkanlıktır; çünkü izleme, düzenli ve sıkıcı görünen küçük adımları gerektirir.
- Her kontrol tarihinde hedef kartına kısa bir not ekleyin.
- İlerlemeyi sporcuya açıkça gösterin; bir tablo, bir çizelge ya da basit bir işaretleme yeterlidir.
- Hedefe yaklaşıldığında yeni ve biraz daha zorlu bir hedefe geçin.
Bu takibi kurum çapında tutmak isteyen spor okulları, öğrenci ve antrenman kayıtlarını tek panelde görmenin pratikliğini merak ediyorsa Planox'un canlı demosunu inceleyebilir. On dakikalık bu deneme, kuruma özel bir hesap açar.
Böylece SMART hedef belirleme, kağıt üzerinde kalan bir teknik olmaktan çıkar ve sezon boyunca sporcuyu, antrenörü ve veliyi aynı hedefe bağlayan canlı bir alışkanlığa dönüşür.


